سه نوع اصلی از کورههای فولادسازی وجود دارد: کورههای باز-، مبدلها، و کورههای الکتریکی. پوشش داخلی این کوره ها از مواد نسوز، عمدتاً سیلیس نسوز اسیدی (مقاوم در 1700 درجه) و آجرهای کربنی منیزیم نسوز بازی{3} (مقاوم تا 2000 درجه) ساخته شده است. دمای فولادسازی در داخل کوره حدود 1600 درجه است. اگرچه پوشش نسوز کوره ضخیم است، اما خوردگی طولانی مدت از فولاد مذاب به ماشین آلات تخصصی برای پاشش-نقاط آسیب دیده با مواد نسوز برای تعمیر نیاز دارد.
فولادسازی شامل ذوب آهن خام در کوره فولادسازی طبق یک فرآیند خاص برای به دست آوردن فولاد است. به طور کلی، اصطلاح "فولاد" به فولاد نورد شده در محصولات نهایی مختلف اشاره دارد.
فولادسازی همچنین شامل کنترل محتوای کربن (معمولا کمتر از 2٪) در ذوب ضایعات فولاد، حذف عناصر مضر مانند P، S، O و N، در عین حفظ یا افزایش عناصر مفید مانند Si، منگنز، نیکل و کروم و تنظیم نسبت این عناصر برای دستیابی به عملکرد مطلوب است. در حال حاضر، فولادسازی روباز{2}}در کشور من تا حد زیادی حذف شده است، در حالی که فولادسازی مبدل ۸۵ درصد از تولید فولاد را تشکیل میدهد، و فولادسازی کوره قوس الکتریکی ۱۵ درصد را تشکیل میدهد. با پیشرفت های تکنولوژیکی و مقررات زیست محیطی، نسبت فولادسازی کوره قوس الکتریکی همچنان افزایش خواهد یافت.